تفاوت...

واقعا ملت ما. یه مقدار که نه! خیلی عجیبن! باهم دعوا میکنن! با هم آشتی میکنن! با هم میخندن و با هم گریه میکنن! ولی هیچکس بیشتر از قد خودش نمیخواد بفهمه! یعنی اگه کسی هم بخواد سعی کنه که چیزی بگه فورا خفش میکنن که نه تو نمیفهمی!یعنی نمیخوان برای آینده خودشون باشن! یعنی هرچی که بهشون گفتن! همون رو انجام میدن. البته بحث بیشتر در مورد فرهنگه تا چیزه دیگه... یادمه بچه که بودیم...

اولین چیزی که توی کشور ممنوع بود ویدئو بود..و خوب خلاصه با چه بدبختی هایی تونستیم این رو داشته باشیم! یه مدت که گذشت دیدن که نه بابا میشه از ویدئو هم پول در آورد و کارای خوب خوب کرد و دیگه ویدئو رو جزو تهاجم فرهنگی ننوشتن و یواش یواش ویدئو کلوپ های مختلف اومدن و ویدئو شد یه چیز اساسی و قابل قبول توی هر خونه! کم کم گذشت و رابطه های کمی بیشتر شد و شاید جوونا فهمیدن به غیر از اینکه از دختر بشه به عنوان یه کسی که بهش تیکه بندازن به نام دوست هم نام برد. اما اون زمان درست زمانی بود که اگه یه پشه ماده و پشه نر از کنار هم رد میشدن احتمالا لحظه بعدش منکرات بودن. البته بین همه اینها ماجراهایی پیش اومد که هر کدوم به نوع خودش جالب بود ولی بحث چیز دیگه ای .بعد کم کم دیدن نه! واقعا رابطه دختر و پسر رو باید آزادتر کنن. چون واقعا داره کار به جاهای بدی کشیده میشه! کم کم روابط عوض شد و دختر و پسرا بدون اینکه بگن ما دخترخاله پسر خاله ایمو و هزار و یک کلک برای 5 دقیقه دور هم بودن یا با هم صحبت کردن پیدا کنن.بازم اینجا کس دیگه ای برای این روابط تصمیم گرفت نه خود مردم! بارها و بارها این مسائل تکرار شد و تکرار میشه . مثه خیلی چیزا. ماهواره و کنسرت ووو ... وحالا هم باز هم داره تکرار میشه! مثلا جمعه تو مسابقه حساس فوتبال . اونم توی لحظه ای که در حال گل زدن هستن! یه نوشته و استادیوم و مردم رو نشون میده که نوشته نمیدونم چی چی هسته ای رو تبریک میگیم و اصلا انگار نه انگار که بابا بدو تک به تک شد. ای بابا گل زد!! ای بابا تورو خدا حداقل تکرارش رو نشون بده!! و مطمئنا اگه از یه نفر توی استادیوم در مورد اینکه این انرژی رو در مقابل چه چیزی میخوایم بدست بیاریم میگه خوب لابد ارزش داره دیگه!! و خوب اگه هواپیمایی سقوط کنه یا اگه به چیزی احتیاج باشه خوب خیلی راحت میگن مارو تحریم کردن. اشکال از ما نیست! اما چرا خیلی از کشورها با اینکه همه چی دارن این انرژی رو هم دارن! البته خوب به هر حال خیلی جواب ها هست و من هم در حد و اندازه هایی نیستم که بخوام نظری بدم! اما بحث من سر فرهنگه! که چرا ما خودمون نباید تو اتفاقات خودمون نقش داشته باشیم و وقتی که پامون رو خارج از کشور میذاریم میبینم که چقدر اوضاع و طرز تفکر ما نسبت به همه چیز قدیمی و عقب افتادست و گاهی هم حتی هیچ سعی در عوض کردن این فکرها نمیکنیم! به هر حال این چیزها هیچکدوم به من مربوط نیست! چون ارزش فکر کردن هم ندارن این ها! چون میدونم اشکال از همه مردمه! اشکال از همه چیز! بگذریم... یه روزی من هم اگه از این خراب شده رفتم! به قول آخرین میلی که از شادمهر رسیده. خیالتون راحت باشه من دیگه برنمیگردم. هرچی دلتون میخواد بگید... واقعا که شادمهر حرفهاشم بی نظیره! چه خوش خیال بودن اونایی که فکر میکردن شادمهر دوباره توی این خراب شده به این زودی ها برمیگرده!!

به هر حال توی این مدت خیلی چیزا فهمیدم که اگه خودت کسی نباشی! نمیتونی کسی رو هم داشته باشی! و باید بازم خودت ادامه بدی! حالا برای بعضی ها خیلی راحته و برای بعضی ها خیلی سخت! یعنی به نوعی این ادامه دادن و رسیدن به چیزهای بهتر 10 سال طول میکشه و برای کسی شاید به چند روز برسه که همه اینها برمیگرده به شانس و به اینکه چه مقدار توی زندگیت درصد شانسی که میاری و یا آوردی بالا باشه! به قول یکی از دیالوگ های فیلم خانه ای روی آب . ماهمه توی این زندگی که در حال حاضر داریم میکنیم شناگریم! واقعا هم همینطوره و اگه کسی تونست خودشو به سطح آب برسونه که برندس! وگرنه غرق میشی! خیلی کم پیش میاد قایقی بیاد و توی قایق یه نفر باشه که از قیافت خوشش بیاد و دستت رو بگیره و ببره بالا! یا اینکه باید لباس غواصی داشته باشی که... و یا نه هیچ کدوم از اینها نباشی و کسی هم که توی ساحل منتظرته مونده بهت میگه اگه بیای نزدیک ساحل میتونم دستت رو بگیرم وگرنه غرق شو! به هر حال نمیشه از زندگی بیشتر از اینم انتظار داشت! ولی خیلی سخته که بین افراد معمولی باشی و سعی کنی که معمولی نشی و تازه بیشتر از اون بخوای که از اون بین فرار کنی! گفتنش خیلی راحته که من آره میتونم! ولی وقتی به پای عمل برسه اصلا نمیدونی از کجا باید شروع کنی! اینقدر تو زندگی مشکلات داری . اینقدر چیزهای مختلف هست که وقتی بهشون فکر میکنی . میری توی این فکر که ای بابا چه فایده. من فرضا خودم رو از این وضع هم نجات دادم. بعدش چی؟! بعدش برای بهترین بودن و با بهترین ها بودن احتیاج به خیلی چیزهای بالاتری داری که تازه بر فرض که به اونجا برسی وفتی میبینی که در اونا نیستی و یه موجود معمولی و ساده بین اونها هستی و فقط و فقط از جایی که هستی بالاتری! این منو یاد یه بنده خدایی میندازه که مدت زیادی خارج از کشور بود و همیشه بهم میگفت که مثلا میخوای بری خارج چی کار کنی؟! مثلا بر فرض که رفتی خارج و درس خوندی و چندین سال از زندگیتو اونجا گذروندی! ولی بعدش که بخوای بری سراغ کار و بری تو جامعه تازه میفهمی که تو چند سالته و خود خارجی هایی که به اونجا رسیدن چند سالشونه! و فقط تنها در یک صورت موفقی که یه سرمایه ای از خودت داشته باشی اونم خیلی زیاد که بتونی مستقل کار کنی و شاید اونجا پیشرفت کنی! فایدش چیه! بمون همین جا!! همیشه پیش خودم میگفتم برو بابا تو نمیفهمی! تو رفتی اونجا کم آوردی ! (در صورتی که ایشون موفق بود) حالا برگشتی میگی فلان و ... . اما وقتی که بدون هیچ فکری و تک و تنها به این فکر میکنم میبینم کاملا درست میگه! این رو توی تمام مقاطع زندگی میشه احساس کرد! ولی فرق من یا بعضی ها با این طرزفکر و جواب دادن به این طرز فکر اینه که خوب اکثرا بهترین ها چهره خوب دارن! همه شاید پول خوب دارن! همه تحصیلات خوب دارن! همه به چندین زبان مسلط هستن! ولی چیزی که این بین و ما بین آدما فرق میذاره ایده خوبه! همه آدمها یه جور فکر نمیکنن! این رو میتونین بین کسایی که میشناسین ثابت کنین! در مورد راه حل یه سوال از همه بپرسین و ببینین کدوم خوب جواب میده! به هر حال مهم اینه که شاید این تنها دلخوشیه من برای ادامه دادن باشه وگرنه رویای پرپرواز برای همیشه رویاست و بهم ثابت شد که پرپرواز اگه تو هیچی نباشی حاضر نیست حتی تورو به دیگران معرفی کنه چه برسه که برای خودش نگت داره و وقت و سرمایه و فکرش رو در اختیارت بذاره...البته همه آدمها مثل هم نیستن...و هیچکس هم مثه من نیست!!

و اما در این مورد یه ویدئو موزیکی هست که شاید بدون توجه به خود شعرش یا موزیکش واقعا خیلی پرمعنیه! خیلی! البته خوب من خیلی کم پیش میاد که ویدئویی رو دوست داشته باشم. شاید پیش بیاد که ببینم یا اینکه فقط کمی برام جالب باشه! ولی اینکه دوست داشته باشیم واقعا خیلی کم پیش میاد! اما این ویدئوی که براتون گذاشتم یه ویدئو از فیتلس هستش با نام وای گو! همونطور که گفتم شعر و آهنگ رو بهش توجهی ندارم و فقط و فقط خود ویدئو برام جالب هست!

اما وقتی خواستم این ویدئو رو بذارم یه مشکلی پیش اومد! خوب برای تبدیلش از جایی که رکورد کرده بودم وقتی انجام دادم متاسفانه صدای ویدئو از بین رفت و منم سورسش رو پاک کردم و بازم که ریکاور کردم دیگه برنگشت! به هرحال دنبال آهنگش تو نت بودم که اون رو حداقل روی ویدئو بذارم که فقط 30 ثانیه اونو بیشتر پیدا نکردم و به هر حال فقط چندین بار همون 30 ثانیه رو گذاشتم ولی خوب یکی از دوستانم این ویدئو رو داره. اگه ازش بگیرم شاید گذاشتم ولی خوب چون اصل مطلب من تصویر این ویدئو بود اون رو گذاشتم! داستان این ویدئو در مورد یک دختر غیر معمولی (حالا از هر لحاظ!! :) ) که خوب با دیگران خیلی فرق داره که اتفاقی با یه پسر غیر معمولی دیگه مثه خودش آشنا میشه!! و با هم بدون توجه به اینکه اطرافشون و نگاه اطرافشون چی هست و چه جوری هست با هم ادامه میدن و .... ویدئوی جالبیه! در عین سادگی حرفهای بی نظیری داره! اما کاش واقعا فرهنگ ما هم با کلمه (ما) بیشتر آشنا بشه! کاش بفهمیم که دختر ابزار برای پسر نیست و دختر و پسر هیچ فرقی با هم ندارن و نباید داشته باشن! حتی توی قدرت بدنی! حتی تو فکر ! حتی توی کار! حتی توی فکر! حتی توی سلطه!! حتی توی گریه! حتی تو برخورد با اطرافیان! حتی توی نگاه ! حتی توی لباس! حتی توی چهره... خیلی سخته تو همه این چیزها متفاوت بود! اونم توی جامعه ای که اصلا این چیزها رو نمیفهمه! به هرحال تا کی باید عقل و شعورت به دیگران باشه! چرا خودمون خالق این تفاوت ها نباشیم! دنیا بزرگه! دنیا فقط خونه آدم نیست! آهای همه بدونین! بجز این خراب شده آدما و فرهنگهای مختلف دیگه هم هست! اگه هیچکس همسفر من نبود! خودم که هستم! هیچ خیالی هم نیست!

whygo

/ 11 نظر / 3 بازدید
نمایش نظرات قبلی
behnaz

با هم ميريم ديگه اون آقاهه همينجوری دم در خونش واستاده منتظرمون یا تو منو میبری یا من تو رو ! حالا ببینم کدوممون اول میشه

behnaz

میدرکمت شدیداً

behnaz

چه ویدیوی جالب انگیزیقبلا دیده بودمش! افسون از این خیلی خوشش اومده بود!!! کاش بفهمن !! بعضی وقتا ناخواسته شاهد یه ماجراهایی هستم که اون لحظه اس از اینکه دخترم متنفر میشم

behnaz

بزن بریم به سرعت برق و باد ! اینجا بگیر بگیره فراری گوشه گیره ! راستی اینکه میگن : ما هشته ای شدیم یعنی چه؟

behnaz

اینم ۵ بشه ... منم متفاوتم میدونی که

رضا

عجب! حالا که داريد ميريد برای ما هم نامه بنويسيد دلم براتون تنگ می شه... از قدیم گفتن دیر و زود داره ولی سوخت و سوز نداره... چه فرقی می کنه چند سالت باشه مهم اینه که تو همون چند سال خوش باشی و زندگی کنی... راستی why go? بودید حالا قضیه ایران اینه که خونه از پای بست ویران است... انشالله درست می شه... انشالله درستش می کنیم... متاسفانه افراط و تفریط ها تو این کشور عزیز حرف اول رو می زنه تو همه ی زمینه ها... فرهنگم یه موردش ... انشالله همه چی حل شه و مغز ها از کشور نرن... همه دچار یاس می شن و می پرن... اما اگه بمونن میشه خیلی کارا کرد... حیف... موفق باشی...

roshanak

سلام.خوبيد؟من متاسفانه الان کتابخونه هستم و نميتونم دانلود کنم و ببينم اين ویديو رو.شب که رفتم خونه ميبينم.اين رضا هم دلش خوشه.کشت ما رو با اين ايران.مغزامون مگه مغزشونو خوردن بمونن توی اين...تو بچسب به اين ايران يه وقت ندزدنشببخشيد آقا اميد هی مياييم توی وبلاگ شما دعوا راه ميندازيماا

roshanak

پدر اين مشکلات بسوزه که دامنگير همه بخصوص جوونا شده هر چی ميکشيم از اين غم و غصه هست.خيلی کم بود با اين اوضای جديد مملکت بدترم شد.بازم اين آقا رضا بياد بگه ايران و عشقه!!!آره عشقه اما نه اينجوری با اين....

behnaz

غمين نبينمت دووووووووووووووووووس جونم

شیده (ماجراهای خانه ما)

چقدر حرفات منطقی وصد البته قشنگ بود نمی دونم چی بگم...همیشه کسی بوده که به جامون تصمیم بگیره و حرفامونو توی گلومون خفه کنه...همیشه کسی بوده که مارو از ضربات شلاق وشکنجه .سنگسار بترسونه...همیشه..همیشه... اما هیچ وقت کسی نبوده که بگه به دقیقه به خودت بیا وببین اطرافت چه خبره؟؟