خانه
آرشيو
پست الكترونيك

پرشين‌بلاگ

 

سه‌شنبه ٢۱ مهر ،۱۳۸۳

خداحافظ تيک تيک تاک(پايان)

سلام دوستان.خسته نباشيد...اميدوارم كه هر جا هستيد شاد و پيروز و هميشه سلامت باشيد...

هشت،نه ماه پيش بود كه وقتي كه توي فكراي خودم غرق بودم و شايد پراز حرفهايي كه يه شنونده براش نداشتم.تصميم گرفتم وبلاگي بزنم.خيلي فكر كردم كه اسم اين وبلاگ رو چي بذارم.بالاخره پيدا كردم.آره.لحظه هاي زندگي خودم يعني تيك تيك تاك هايي كه توي عمرم گذشته و داره ميگذره. دلم ميخواست همه حرفام رو بزنم.حرفايي كه نه تنها شنونده براشون نداشتم.براي بعضيها خنده دار بود.براي بعضي ناراحت كننده و براي بعضي هم جز چرت و پرتهاي حوصله سر بر چيزي نداشت.روز اولي كه شروع كردم اصلا برام مهم نبود كه اينجا كي چي ميگه! كي چي فكر ميكنه و چي ميخواد بگه! مهم اين بود كه براي دل خودم دارم مينويسم.براي اينكه بتونم دلم رو خالي از حرفايي كنم كه دوست دارم.دوست دارم بگم از جامعه.از فرهنگمون.از اعتقادمون.از عشقمون.از آيندمون.از شاعر و از آهنگسازمون و از تمام چيزهايي كه توي اين كره خاكي باهاش داريم لحظه به لحظه زندگي رو ميگذرونيم.روز اولي كه شروع كردم ديدم اصلا هيچ حرفي يادم نمياد! پس چرا اينجارو شروع كردم.به هر حال گفتم شروع ميكنم و خيلي خيلي زود بيشتر از اوني كه تصوربشه تمومش ميكنم!براي مني كه سالها بود وبلاگ داشتم .وب سايت داشتم و كارهايي از اين قبيل انجام داده بودم خوب كاري نداشت كه بتونم افراد رو به وبلاگم بكشم. اما اينجا ديگه ماله خودم بود.ميخواستم شايد حرفهاي خصوصي رو بزنم كه تا به حال نتونستم به كسي بگم!تجربه هام رو بگم.داستان هام رو بنويسم.به هر حال توي اين راه دوستاي خوبي باهام همراه شدن.اين همراهي باعث شد كه خيلي بيشتر از اون مدتي كه ميخواستم بمونم و در كنار همه به نوعي زندگي كنم.زندگي كه سرشار بود از لحظه هاي زندگي! مثه يه زندگي شاد بودم.غمگين بودم.دعواكردم.لج كردم! و عاشق بودم... تا بتونم بگم اينجا مال منه! اينجا تنها جايي كه براي منه! هيچ اصراري نداشتم كه كسي نوشته هام رو بخونه! ولي هميشه از نظرهاي خوب از پيشنهاد هاي خوب لذت بردم.توي اين مدت غير از اينكه حرفهام رو زدم دوستاي خوبي بدست آوردم و تجربه هايي كه برام خيلي ارزش داشت! عزيزي ميگفت امسال 3 سال بزرگتر شدي!! حتما درست ميگفت.چون امسال تونستم تجربه هاي از دوستاني كسب كنم كه نه بهشون جايزه ميدادم! نه عكس شادمهر!! و نه ... . نميدونم تا حالا اين حس بهتون دست داده كه چقدر شاد بشيد.وقتي توي فكرتون ميبيند كه كسي جلوي كامپيوترش توي خونش نشسته! آدرس وبلاگ شما رو تايپ ميكنه و شايد مدتي از وقتش رو ميذاره كه حرفاتون رو بخونه.چه احساس خوبي بهتون دست ميده! اين فكر واقعا براي من لذت بخش بود. قبل از اينكه اين وبلاگ رو بزنم اصلا فكر نميكردم اين همه دختر هاي خوب بيننده وبلاگم باشن.چون با اتفاقهايي كه قبلا برام افتاده بود.فكر ميكردم دخترها! همه مثه همن! همه يه نوع فكر ميكنن.ولي توي اين مدت طرز فكرم در مورد انسانها و نحوه زندگيشون عوض شد! فهميدم كه ميشه دوست داشت و دوست داشتني بود... خوب امروز شايد روز پاياني اين خاطرات خوبه. روز پايان براي رسيدن به آينده.امروز بعد از اين همه مدت تيك تيك تاك هم داره بسته ميشه.و شايد يه خاطره بشه.شايد بپرسين چرا؟ نميدونم توي اين مدت كه همراه من بودين چقدر با طرز تفكر من آشنا شدين.من هميشه ميخوام و خواستم كه به آينده فكر كنم.بسته شدن اين وبلاك هم به دو دليله .اول اينكه بتونم به آينده فكر كنم.اين بار به جاي حرف زدن عمل كنم. دوم اينكه ميخوام اين دوستاي خوب رو براي خودم نگه دارم.دوستايي كه حالا ديگه نه فقط توي دنياي مجازي بلكه توي دنياي حقيقي هم همينا برام موندن...نميدونم توي اين مدت كه بودم تونسته باشم كاري هم براي كسي كرده باشم .يا تونسته باشم كه حرفايي كه ميزنم براي كسي مفيد باشه.ولي اگر يك كلمه از حرفا و تجربه هاي من براي كسي مهم بود ميخوام كه اونو به ديگران هم بگن.اگه توي اين مدت به كسي حرف بدي زدم.اگر توهيني كردم.اگر خطايي ازم سرزده اميدوارم كه منو به بزرگي خودتون ببخشيد.چون به هر حال فكر ميكنم منم به عنوان يه انسان اشتباه ميكنم و انسان هم جايزالخطاست... اجازه ميخوام قبل از اينكه ادامه صحبت هام رو بگم از همه دوستاني كه در اين مدت همراه من بودن و همواره به من لطف داشتن تشكر ويژه اي بكنم. ابتدا از مينا خانم عزيز شروع ميكنم كه پيشنهاد وبلاگ شخصي من از ايشون بود.و ايشون اين فكر رو به من پيشنهاد كردن .با ايشون از وبلاگ شادمهرم آشنام.و هميشه و همه وقت به من لطف داشتن و توي تمام اين مدت وبلاگ من اگر به اينترنت دسترسي داشتن روزي نشد كه همراه من نباشن.ازشون ممنونم.بعد  سارا خانم عزيز. سارا خانم براي من يه بزرگتربود كه آشنا شدن با ايشون برام يكي از اتفاقهاي مهم بود.كه ايشون چه توي اين وبلاگ و چه بيرون از وبلاگ لطفي به من داشتن كه محبتاشون غير قابل جبرانه. و بهناز خانم عزيز.كسي هميشه به من لطف داشتن و به عنوان يه خواهر هميشه لطفشون شامل حالم بود.كسي كه فكر ميكنم شايد بيشتر از خيلي از وبلاگها به وبلاگ من اهميت ميدادن و هميشه همراهم بود.ازتون ممنونم. و غزاله خانم يا همون لي لي بيت سابق! كه از وبلاگ كسري با ايشون و دوستشون نجمه خانم (بلفي) آشنا شدم كه غزاله خانم هم هميشه با نظرات خوبشون ياريگر من بودن.از هردو اين عزيزان كه دوستيشون باز هم برام خيلي جالبه و قابل تحسين تشكر ميكنم.و صحبت از كسري شد! آقاي كسري گل ! كسري يكي از بهترين دوست هايي بود كه من تا به حال داشتم و هميشه اين مدتي كه اينجا بودم يا حالا با ايشون توي وبلاگ هاي شادمهريم هميشه بهشون زحمت دادم.كسري جان اميدوارم كه هرجا هستي توي زندگيت موفق باشي. و دوست گل ديگه مهسا خانم هميشه بهار! من نميدونم در مورد اين خانم مهربون چي بايد بگم! فقط پيشنهاد ميكنم در اولين قرار وبلاگي! كه ممكنه ايشون هم باشن فقط دو دقيقه با ايشون صحبت كنيد! خودتون به من حق ميديد كه جرات تشكري نداشته باشيد! ازشون ممنونم و از ديگر دوستان خوب بهار خانم كه وبلاگ بسيار قشنگي دارن و خوب هم مينويسن كه از طريق اسم زيباي هميشه بهار با ايشون و وبلاگشون آشنا شدم كه از لطفشون ممنونم. از شبنم خانم عزيز كه در خارج از كشور هستن و وقتشون رو به خوندن وبلاگ من اختصاص ميدن و ميشه گفت به نوعي كامنت هاي ايشون يكي از بهترين تجربه هاي من بود كه بازهم ممنونم و از دوستان ديگر كه وبلاگ نداشتن ولي خيلي صميمانه ميومدن و نظر خودشون رو اعلام ميكردن .نگار خانم و سهيلا خانم كه اميدوارم كه توي زندگي موفق باشن و همچنين تشكر ميكنم از مونا خانم برزويي كه ميدونم ممكنه از من بخاطر اين حرف ناراحت بشن ولي اجازه ميخوام كه بگم يكي از شاعران معروف و همينطور بسيار تواناي هستن كه از لحظه لحظه صحبت با ايشون افتخار ميكنم و همينطور هم از دوستشون مرواريد خانم كه هميشه به من لطف داشتن اميدوارم اگر صحبتي شده به بزرگي خودشون ببخشن .و همچنين از دوستان ديگه كه بعد ها باهاشون آشنا شدم. آقا حسام عزيز و خانم آرزو و خانم نازی و ديگر دوستاني كه اسمشون خاطرم نيست ولي شايد حالا بطور اتفاقي هم شايد به من سر ميزدند تشكر كنم و در پايان كه البته بايد از اول ميگفتم! از عزيزي كه توي تمام اين مدت وبلاگ همراهم بود.با من بود. خوندنش به من آرامش ميداد.بعضي اوقات كامنت ميدادن ولي هميشه لطفشون شامل حالم هست!‌تشكر براي ايشون كمه!‌فكر ميكنم!! به هر حال از تمام عزيزاني كه صميمانه همراه من بودن و با من بودن تشكر ميكنم و متنوع تعريف كردن فقط براي خسته كننده نشدن بود ولي همه و همه به من لطف داشتن...

خوب براي پست آخر اين وبلاگ يه پست ويژه قراردادم كه بصورت صوتي هستش و براي راحتي گوش دادن در قالب mp3! و با حجم كم. كه باز هم همين تشكر ويژه از همه دوستان هست كه بصورت صوتي خدمتتون عرض كردم و ديگر يك ميكس 6 دقيقه اي از اولين كارهاي من هست كه حدود يك سال پيش اونها رو ضبط كردم ولي خوب با امكانات فوق العاده ضعيف و شايد غير قابل تصور.علت اينكه اينها رو قرار دادم و چيزهاي جديد تر و بهتر رو نذاشتم شايد اين باشه فكر ميكنم اين همه خاطره اي باشه براي اين وبلاگ و مطمئن باشيد اگر در آينده كاري انجام بشه و يا باز هم بتونم كار خوانندگي رو ادامه بدم 100 درصد متفاوت از اين خواهد بود و حتما همه ميدونيد كه خوب صداي افكت گذاري شده.صداي توي استريو ظبط شده .بسيار متفاوته و اميدوارم كه در آينده بتونم باز هم در اين مورد در خدمتتون باشم.گرچه باز هم ميگم مطمئن باشيد بهتر و بهتر خواهد بود چه از نظر خودم و چه كلا! چون من هنوز الفباي موسيقي رو هم نميدونم!!! و خوب دوست دارم آهنگسازي كارها هم از خودم باشه .به هر حال براي آينده تصميماتي دارم كه شايد به يه شانس و پشت كار با هم احتياج دارم و دعاي شما عزيزان... و حالا در اين ميكس قطعه هاي به اين شرح است: بازخوني ترانه هديه سياوش قميشي (آهنگ سياوش) بازخوني ترانه فاصله باز هم از سياوش قميشي .باز خوني ترانه محلي جان مريم با آهنگ زيباي شادمهرعقيلي.قطعه اي از يك آهنگ خارجي كه كار دي جي اي!! شو خودم انجام دادم! و ملودي از خودم كه با استفاده از نرم افزار انكور و نت نويسي اين كار رو انجام دادم و باز هم بازخوني آهنگ گره گم! از سياوش قميشي و در آخر هم ترانه خداحافظ اولين كار خودم با گيتار زيباي بهمن به نام (any thing you say) و شعري از يغما گلرويي با نام عاشق دريا و تنظيم از خودم كه اين اولين تنظيم اين آهنگه ولي تنظيم بعديش بهتر هست كه اميدوارم اگر بد بود به بزرگيتون ببخشيد و مطمئن باشيد آلبوم سايه!! (البته اميدوارم!!) اگه موقعيتي براي ساختن پيش بياد خيلي فرق ميكنه! باز هم عرض ميكنم با اينكه خودم هم خيلي دلم براي اينجا تنگ ميشه براي اينكه اينجا رو يه موقع نا تمام رها نكنم اين كار رو ميكنم با اينكه ميدونم برام خيلي عزيزه..به هر حال ما هم بايد دل بكنيم

مسافر خسته من بار سفر روبسته بود. تو خلوت آيينه ها به انتظار نشسته بود.ميخواست كه از اينجا بره ولي نميدونست كجا .دلش پر از گلايه بود ولي نميدونست چرا...

خوب حرفهاي زيادي هم داشتم كه يا به خاطر حرمت اينجا و يا حال و هواي اينجا نشد بگم كه شايد دوباره موقعيتي پيش بياد حتما ميگم ولي خوب حتما ميگم دوباره برميگردم .نميدونم كي! و چه جوري! اما دوباره بر ميگردم.شايد به يه نحو ديگه! شايد هم دوباره به همين صورت! شايد يه هفته ديگه!!! يا شايد هم سالهاي ديگه ... به هر حال چيزي كه مشخصه مثله اينكه گريه كنم يا نكنم قصه به انتها رسيد... تيك تيك تاك روز آخرش رو ميگذرونه ولي به خاطر داشته باشيد تيك تيك تاك هاي زندگي هيچوقت تا زنده هستيم نمي ايسته و هميشه در جريانه و دوستي و محبت تنها چيزي هست كه از تيك تيك تاك براي آينده به خاطره ها ميپيونده...اميدوارم كه همه اين تيك تاك هاي شما پر باشه از لحظات خوش و سرشار از موفقيت.ضمن اينكه بايد عرض كنم كه لينك فايل هاي بالا رو براي افرادي كه اسم بردم ميفرستم البته از دوستان ميخوام كه اگر دوست داشتيد خودتون به من ميل بزنيد تا بفرستم زيرا چون به مطلب كاملا شخصيه و دوست ندارم كه به اصرار خودم براي كسي بفرستم.از لطف شما ممنونم و اينكه احتمال داره كه اگر حرفي ،صحبتي يا كامنتي بود در پاسخ به شما يك پست ديگه داشته باشم يا توي خود كامنت ها پاسخ بدم... هميشه و همه جا در پناه حق باشيد .به اميد ديدار همگي شما چه در دنياي مجازي و چه در دنياي واقعي... هميشه شاد باشيد... اميد..

اگر از دوستان كسي مايل به تماس با من بود ميتونيد با آدرس هاي زير با من در تماس باشيد بسيار خوشحال ميشم...

Email:Omid@Bouseh.com or omid.jah@gmail.com yahoo id: omid_shadmehr_aghili

غريق عاشق دريا(خداحافظ)

خداحافظ!خداحافظ!سلام خوب ديروزم

بدون من تا ته دنيا به آتيشت ميسوزم

خداحافظ.خداحافظ.هميشه همدم و همراه

دليل بغض بي وقفه.دليل هق هق گهگاه

خداحافظ.خداحافظ عزيز خسته از تكرار

نگو تقدير ما اين بود محال بعد از اين ديدار

خداحافظ.خداحافظ سيه پوش سراپانور

شروع ناب هر شعري ،توي اي نزديك دورادور

خداحافظ غزلساز طناب و شاخه و رويا

صداي ناب روييدن،غريق عاشق دريا

خداحافظ.خداحافظ گل ارديبهشت من

پر از نام زلال توست كتاب سرنوشت من

اي گل باران نويس اين كوير بي بهار

اي چراغ روشن شب گريه هاي انتظار

آخرين برگ تمام قصه هاي نا تمام

اي غزال پرغرور دشت سبز بي حصار

خداحافظ.خداحافظ دليل تازه بودن ها

خداحافظ.خداحافظ تمناي سرودن ها

خداحافظ.خداحافظ سفر خوش! راه رويا باز..

خداحافظ...

 


امید



خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]